Aziz'in Kararan Gülleri

i.yıldızlarınyıldız olmak hakikatindenkurtulamadıkları o yerdebeklenen sabah değildir artıkbeklenen korkudur yüreklerdeayaklarını soy ve çık tepeleretepelerin acısını duyduy varlığınıneden yaratıldığını ve öylece kaldığını.ay tanrısı güneşe bakıyorve bir tanrı daha oluyorderken zaman yaşlanıpakmıyor.gece yol alan atalarından söz ediyor birigece için gittiği haccı bilmeyen atalarındanonlar hep gece yol aldılarbu yüzden insan oldular diyormiraçları mutlaktıkalpteydi.ii.bir taşın işlediği yakınlıkgeçmişten bugünetaşınan bekleyiştapınma ve ışığın ölümü söylediğive insanların ceylanlar kadar kardeş olduğuve çölün açlığı bilmediğiiii.bir kadın göğsünde kavuşturduğunda ellerinine istemektedir.ne söylemektedir bir kadın.en fazla yılanlardan istenen aşken çok ondan korkulur çünkü.eski bir dilin gizlediğiniaçıklayacak olan kalptir yine detaşta yer edenbirleşmesidir ruhla yaradılışınbirleşmesidir insanın tanrıyla o sadelikte.herkesin bir miracı var.benimki o tepelere yürüdüğümdebana fısıldanan sözdeydi.yükselişim kanatlarımı gösterdi banave olmayan isteği hatırlattı.ne istiyordum?ne istiyordum taşlarda ilerleyen yaradılıştan.bir işaret binlerce yıldanbir işaret aşk olan.aşk,insanıngeldimburadayımdemesinin bilincive siyah güllersonra azizin gülleri göründü banaazizin kararan güllerikelimelergülleri unuttursa da rüzgarbir yansıma hep var sularda.güzelliğin odağı olan istekhep varo istek açıldığındayalnızlık hiç olmadığı kadar yakındır insanave gövde hiç durmadan açlığı işler