Yaradana Mektuplar

Yıldızların, çivilediğin yerdeler,Bulutların, eksik olmasınlar,Hep ayni minval üzere, senden gelip sana giderler.

Güneşin böler günlerimiziBir portakal gibi ortasından ikiyeYarısını kulların yer, yarısını geceler.

Denizlerin senin elinle doldurduğun kasede çalkalanmaktadırlarNe bir damla srtmış, ne bir damla eksilmişlerdir.

Dağların bizim ayağımıza çok bol geldi;Onları bir defa bile giyen olmadı.Daha dün elinden çıkmış gibi hepsi yepyeniŞimdilik eskiyen bir şey varsa ömrümüzdür!

Sorup duruyoruz:Niçin nüfus küütklerinde her gün yeni bir isim,Kitaplarda yeni bir kahraman?Biz ölen ağaçları yontupGemilerimize direk yapıyoruzBizim canlarımızı alan acep onlarla ne yapar?

Saksılarda hep aynı karanfiller açıyor Tanrım.Niçin, biz bir defa doğuyoruz?