Deniz Türküsü

Deniz dediğin bir tarladırGülü gül, dikeni diken, tohumu tohumToprak gibi verimli, toprak gibi cömertBetine bereketine kurban olduğum

Deniz dediğin bir tarladırUçsuz bucaksız bir tarlaGöbeği insanlarla kesilmişÇilesi insanlarla

Deniz dediğin bir tarladırSözü pek, eli ağırDost gibi güldürür insanıDost gibi ağlatır.

Deniz dediğin bir tarladırAnadır, babadır, kardeştirİnsan eline hasretİnsan eli değer değmez ürperirBinbir yerinden çatlar sevincindenNesi var, nesi yok çıkarır verir,İnsan eli değmemiş denizlere bir damla alınteriBulutlar dolusu rahmetten mübarektir.

Deniz dediğin bir tarladırBulutlar, güneşler dibindedirGeceler gündüzler dibindedirYıldızlar mevsimler dibindedir

Zifiri karanlık güller açılır dibindeBağlar, bahçeler kat kat, katmer katmer, deste desteBağlar, bahçeler zifir karanlık güllerİnsan eline hasret beklemekte.

Deniz dediğin bir tarladırKapılar açılır içinde kapılarBitip tükenmeyen bereket kapılarıBalıklar akıp gider bölük bölük tabur taburAlı al moru mor sarısı sarı.

...Deniz dediğin bir tarladırÜstünde başı boş rüzgârGönlünce at oynatırÜstünde bir avuç tuzlu köpükİçinde milyonlarca yürekMilyonlarca öpücükBir insan eli arar konacakBir insan eli muhkem, sıcak

Hey benimBoydan boya cömert denizlerle çevriliGüzel memleketimBu yaz tenha denizlerinde yıkandımİnsan eli değmemiş ormanlar gibi vahşiDağ başında unutulmuş küçük kundaklar gibi yetim.