Aşık Veysel'e Selam

İki gözünde iki zindanOn parmağında on çeşme nurYüreği yanmış tutuşmuşSıvas'tan bir aşık gelir.

Kara diken tırmalama yüzünüDeli poyraz köstekleme hızınıDağlar taşlar incitmeyin diziniYedisinde kaybetmiş iki gözünüSıvas'tan Aşık Veysel gelir.

Sekizinde düzenlemiş sazınıDokuzunda düşmüş garip yollaraSazına banmış sözünüAcısını, sızısını ekmeğine katık etmişPençe vurup sarı teli inletmişDağlar çiçek açmış Veysel dert açmışElinde sazı var dut dalındanBir kara gün dostu tutmuş elindenDağlar taşlar hoşnut kalmış dilindenYol verin ağalar yol verin beylerBu gelene Veysel derler.

Saz petek misali, söz de bir arıBeraber uğraşıp yapmışlar balıVeysel bu sırra mazhar olmuşİki sanat bir gönülde birleşmişSamanlık seyran olmuş.

Ama sadece sanat sevgisi mi dersinVeysel'i Veysel eden?Usta olmak yeter mi dersin sazın sapına kadar?İşin içinde zokayı yemek varYedisinde kaybetmese iki gözüNe tadı kalırdı şu beytin ne tuzuKuş olsaydın kurtulmazdın elimdenEğer görse idim göz ile seni...