Barış Pirhasan

Ölüm Dirim Günleri

Sözcükler yineIşıltılı, şişman, ince, gülünç, acıklıKimi eski dostKimi kadınKimi yabancı.

Bunu ben yazmışımBunu daİnanılır şey değil bunu da ben yazmışım.Kantinde çay içerken konuşuyorumGilindre'de dam üstünde sesim dolaşıyorSöylev yerindeki:O da benim

Peki hangisi gerçekGür ve binlerceBinlerce akarsuya ulanacak olan.İten güç hani?Bu sözcükler gördüğüm taş yığınlarındanOkuduklarımdan, insan yüzlerindenBoş ve anlamsız imgeler mi?

Çok az gördüm satırlarımınBirini etkileyip sarstığınıGördüklerimin de çoğu esrimişBoşalacak yer arıyorlardı.Türkülerim, doğrusu en çok beni değiştirdiBeni koşturdu peşlerindenElimden tutup bir yukarı çıkardı.

Arıyorum titreşimin kaynaklarını"Güzel" demeden"Kavga" demeden önceHangi demirin hangi candamarı kestiğiniSesler değişikAnlam bağıl ve değişkenmişOlsunPıt pıt atan yüreğine inmek bir sürecinBütün bu çabalara değmez mi?

Ölüm-dirim günleri yaklaşıyorGövdemde gerginlikEn küçük halk birimlerinde kıpırdanmalarYönetenlerin beceriksizliği...

TürkülerimAğır çamurlu çizmeler geçecek üzerlerinizdenYarın, pasaklı mürekkep lekeleri diyecekleri size.Bunlar beni elden ayaktan düşürmüyor.Duyuyorum dağlardan, köşebaşlarından, koğuşlardanDuyuyorum odalardan, ciplerden, ırmaktanDuyuyorum dışımda insan yüreklerinden, dudaklarındanZorlu ve engin bir çığlık yürüyor dudaklarım