Tîguñ İçürdi Düşmene Zahm-ı Zebânları

Tîguñ içürdi düşmene zahm-ı zebânlarıBahs itmez oldı kimse kesildi lisânları

Gördi nihâl-i serv-i ser-efrâz-ı nîzeñiSer-keşlik adın anmadı bir dahı bânları

Her kanda bassa pây-ı semendüñ nisâr içünHânlar yoluñda cümle revân itdi cânları

Deşt-i fenâda mürg-i hevâ turmayup konarTîguñ Hudâ yolında sebîl itdi kanları

Şemşîr gibi rûy-ı zemîne taraf tarafSalduñ demür kuşaklu cihân pehlevânları

Alduñ hezâr bütkedeyi mescid eyledüñNâkûs yirlerinde okutduñ ezânları

Âhir çalındı kûs-ı rahîl itdüñ irtihâlEvvel konaguñ oldı cinân bûstânları

Minnet Hudâya iki cihânda kılup sa’îdNâm-ı şerîfüñ eyledi hem gâzî hem şehîd