Rûh-bahş Oldı Mesîhâ-sıfat Enfâs-ı Bahâr

Rûh-bahş oldı Mesîhâ-sıfat enfâs-ı bahârAçdılar dîdelerin hvâb-ı ‘ademden ezhâr

Taze cân buldı cihân irdi nebâtâta hayâtEllerinde harekât eyleseler serv ü çenâr

Döşedi yine çemen nat’-ı zümürrüdfâmınSîm-i hâm olmış iken ferş-i harîm-i gülzâr

Yine ferrâş-ı sabâ sahn-ı ribât-ı çemeneGeldi bir kâfile kondurdı yüki cümle bahâr

Leşker-i ebr çemen mülkine akın saldıTurma yagmada yine niteki yagı Tâtâr

Farkına bir nice per takınur altun tellüHayl-i ezhâra meger zanbak olupdur serdâr

Dikdi leşkergeh-i ezhâra sanavber tûgınHaymeler kurdı yine sahn-ı çemende eşcâr

Döşedi mihr-i felek yolları dîbâlar ileİtdi teşrîf çemen mülkini sultân-ı bahâr

Subh-dem velvele-i nevbet-i şâhî mi degülSavt-ı mürgân-ı hoş-elhân u sadâ-yı kûhsâr

Çemen etfâlinüñ uyhuların uçurdı yineSubh-dem gulgule-i fâhte gül-bâng-i hezâr

Dâye-i ebr yine goncalaruñ şeb-nemdenBaşına akçe dizer niteki etfâl-i sıgâr

Mevsim-i rezm degüldür dem-i bezm irdi diyüSûsenüñ hançerini tutdı ser-â-pâ jengâr

Semenüñ sîne-i sîmînin açup bâd-ı seherÇözdi gülşende gülüñ dügmelerin nâhun-ı hâr

Pîrehen berg-i semen gûy-ı girîbân şeb-nemGülsitân oldı bu gün bir sanem-i lâle-’izâr

Zîb ü fer virmek içün rûy-ı ‘arûs-ı çemeneYâsemen şâne sabâ mâşıta âb âyinedâr

Dür ü yâkût ile bir nahl-i murassa’ sandumErgavân üzre dökilmiş katerât-ı emtâr

Şîşe-i çarhda gör bunca murassa’ nahliNice ârâste kılmış yine sun’-ı Cebbâr

Berg-i ezhârı hevâ şöyle çıkardı felegePür-kevâkib görinür günbed-i çarh-ı devvâr

Dem-i ‘Îsâ dirilür bûy-ı bahûr-ı MeryemAçdı zanbak Yed-i Beyzâyı kef-i Mûsâvâr

Zanbakuñ goncasıdur bâga gümiş bâzû-bendZa’ferân ile yazılmış aña hatt-ı tûmâr

Câm-ı zerrîni tolu bâde-i gül-reng itmişGül-i ra’nâ seherî kılmag içün def’-i humâr

Dehen-i gonca-i ter dürlü letâ’if söylerGülüp açılsa ‘aceb mi gül-i rengîn-ruhsâr

Güher-i fursatı aldurma sakın devr-i felekSîm ü zerle gözüñi boyamasun nergisvâr

Câm-ı mey katreleri sübha-i mercân olsunGelüñüz zerk u riyâdan idelüm istigfâr

Lâle sahrâyı bu gün kân-ı Bedahşân itdiJâle gülzâra nisâr eyledi dürr-i şehvâr

Dâmenin dürr ü cevâhirle pür itdi gül-i terKi ide hâk-i der-i Hazret-i Paşaya nisâr

Sâhib-i tîg u kalem mâlik-i câm u hâtemÂsâf-ı Cem-’azamet dâver-i Cemşîd-vekâr

Âsmân-pâye hümâ-sâye ‘Alî Paşa kimİremez tâk-i celâline kemend-i efkâr

Şâh-ı gül neşv ü nemâ bulsa nem-i lutfındanOla her gonca-i ter bülbül-i şîrîn-güftâr

Âb u gil müşg ü gül-âb ola çemen sahnındaBûy-ı hulkıyla güzâr itse nesîm-i eshâr

Tab’-ı vekkâdın eger âteş-i rahşân görseKızara ahker-i sûzân nitekim dâne-i nâr

Güneşi keff-i zer-efşânına beñzer dir idümAlmasa mâha ‘atâ eyledügin âhir-ı kâr

Şöyledür keff-i güher-pâşı yemîn itmek olurKi ‘atâsından irer bahre gınâ kâne yesâr

Manzar-ı kasr-ı sa’âdetden anuñ re’yi gibiRûy göstermedi bir şâhid-i hurrem-dîdâr

Bâg-ı cûdında nihâl-i kereminden derilürLutf-ı bî-minnetinün mîvelerinden her-bâr

Manzar-ı himmetinüñ küngüre-i rif’atineİremez sarsar-ı tûfan-ı fenâ birle gubâr

İşigi taşı imiş yüz sürecek hayf diyüTaşdan taşa döger başını şimdi enhâr

Serverâ cânı mı var devletüñ eyyâmındaSünbülüñ turrasına el uzada şâh-ı çenâr

Eylemez kimse bu gün kimse elinden nâleBezm-i ‘işretde meger mutrib elinden evtâr

Şer’a uymaz n’idelüm nâle vü zâr eyler iseGerçi kânûna uyar zemzeme-i mûsîkâr

Geşt iderken çemen-i medh ü senâñı hâtırLâyih oldı dile nâ-gâh bu şi’r-i hemvâr

Gül gibi gülşene kılsañ n’ola ‘arz-ı dîdârHayli dökildi saçıldı yoluña fasl-ı bahâr

Reşk-i dendânuñ ile hançere düşdi jâleBerg-i sûsende gören itdi sanur anı karâr

Geçemez çenber-i gîsûy-ı girih-gîrüñdenGerçi kim za’f ile bir kılca kalupdur dil-i zâr

Turralar milket-i Çîn nâfe-i müşgîn ol hâlGözüñ âhû-yı Huten gamzelerüñdür Tâtâr

Dil-i mecrûha şifâ-bahş ruh u la’lüñdürGül-be-şekkerle bulur kuvveti tab’-ı bîmâr

Degme bir gevheri kirpügine salındurmazGöreli la’1-i revân-bahşuñı çeşm-i hûn-bâr

Koma Bâkî kuluñı cür’a-sıfat ayakdaDest-gîr ol aña ey dâver-i ‘âlî-mikdâr

Bâg-ı medhüñde olur cümleye gâlib tenhâBahs içün gelse eger bülbül-i hoş-nagme hezâr

Puhtedür gayrılar eş’ârı velî puhte piyazHâm ‘anberdür eger hâm ise de bu eş’âr

Hâm var ise eger micmere-i nazmumdaDâmen-i lutfuñ anı setr ider ey fahr-i kibâr

Bahr-i eş’âr yiter urdı sütûr emvâcınDemidür k’ide du’â dürlerini zîb-i kenâr

Lâlelerle bezene niteki dest ü sahrâNitekim güller ile zeyn ola dest ü destâr

Nitekim lâlelere şeb-nem olup üftâdeGülle-re bülbül-i şeydâ geçine ‘âşık-ı zâr

Gül gibi hurrem ü handân ola rûy-ı bahtuñ