Ne Hoş Yaraşdı Sipihre Kevâkib İçre Hilâl

Ne hoş yaraşdı sipihre kevâkib içre hilâlTakında pâyine gûyâ ki cevherî halhâl

Tulû’ idince ufukdan miyân-ı encümdeTakıldı gerden-i gerdûna sanki ‘ıkd-ı le’âl

Çerâg-ı mâha yine bir filori dikdi güneşGören kimesne kenârın meh-i nev itdi hayâl

Şu sîb şekline girdi şafakda cirm-i kamerGüzellenüp ola bir yanı sarı bir yanı al

Sarındı meh yine bir hûb Yûsufî destârSokındı farkına bir dâne ince sîm hilâl

Elinde mutrib-ı çarhuñ ya kurs-ı meh defdürKenâresi görinür pûlınuñ misâl-i hilâl

Ne hokkadur bu ki altında çarh-ı şu’bede-bâzKoyınca mühre-i mihri güm eyledi fı’l-hâl

Nedür bu kurs-ı nuhâsî ki zerger-i gerdûnSalup bu pûteye nâr-ı şafakda eyler kâl

Ya câm-ı ‘işret-i Dârâ ya tâc-ı KisrâdurTolaşdurur bu cihânı sipihr olup dellâl

Kanadı gûşesidür âşiyâneden görinürFerâga vardı meger şâh-bâz-ı zerrîn-bâl

Ya nûndur görinür âhirında Şa’bânuñYa râdur ol Ramazân evveline olmış dâl

Götürdi perdeyi gözden görindi halka-i derBu gice gök kapusın açdı Bârî-i Müte’âl

Gelüñ bu fikri koyalum tereddüd itmeyelümBu deñlü nesne niçün ola pây-ı ‘akla ‘ıkâl

Hemân bu hançer-i zerrîn-gılâf-ı PaşadurKi tâk-ı ‘arşa asıldı bu şeb hilâl-misâl

Emir-i şâh-nazar dâver-i bülend-ahterVezîr-i hûb-siyer hvâce-i huceste-hısâl

Bülend-himmet-i devrân Kubâd Paşa kimHilâl-i çarha mahal meclisinde saff-ı ni’âl

O kim debîr-i ezel çekdi kilk-i kudretleŞerîf nâmına tevkî’-nâme-i ikbâl

Revâk-ı manzar-ı dîvânı tâk-ı eyvânıHilâl-i burc-i sa’âdet sipihr-i câh u celâl

Nesebde payesi a’lâ hasebde bî-hem-tâKeremde aña ne akrân sehâda ne emsâl

Sehâda Hâtem-i Tay defterini tayy itdiGazâda Seyyid-i Gâzî hikâyetin battâl

Kef-i cevâdı pür eyler sehâb dâmânınSehâb egerçi virür dâmen ile vakt-i nevâl

Dem-i vegâda çü pây-i semendi deprenseSipihre lerze düşer arza irişür zilzâl

Nesîm-i hulkına bir dem karîn olursa egerSuyı gül-âb ide topragı müşg bâd-ı şimâl

Misâl-i cûdına ‘unvan yazar debîr-i felekMürebbî-i fuzalâ dest-gîr-i ehl-i kemâl

Eger ki hil’at-i lutfın kılaydı erzânîSiyâh şâlını terk ide geymeyeydi leyâl

Kef ile gerçi terâzû-yı ‘akla urmış idümHafîf geldi katı keffe-i sehâb-ı sikâl

Atâ-yı kân-ı kef-i zer-feşânına nisbetNevâl ü feyz-i sehâb-ı sikâl bir miskâl

Şahâ’if olsa felekler nihâl-i Sidre kalemYazılmaya keremi defteri ‘ale’l-icmâl

Şu câmı sundı baña serverâ bu sâkî-i dehrŞarâbı zehr ile âlûde dârû-yı kattâl

Şarâb-ı hayret ile şöyle mest ü medhûşamNe dest-i ‘akla tasarruf ne pây-ı fikre mecâl

Hemîşe san’at u pîşem dem-â-dem endîşemÖzümle bahs u cedel yılduzumla ceng ü cidâl

Kemend-i ‘acz ile olmazdı dest ü pâ besteBu bendi geçmese baña zamâne-i muhtâl

Elüñdedür çü bu gün hall-i müşkilât-ı enâmEnâmil-i keremüñ kıl bu ‘ukdeye hallâl

Sehâb-ı mekremet ü menba’-ı mürüvvetsinNem-i sehâñ ile ser-sebz gül-şen-i âmâl

Bu gülşen içre seni serv-i ser-firâz görüpSu gibi ayaguna akdı hâtır-ı meyyâl

Sezâ-yı merhamet ü müstahakk-ı ‘âtıfetemNevâl-i fazluñ idersen mahallidür ifzâl

Boyandı kanlu yaşum silmedin elüm aleAyakda kaldum eyâ ma’din-i kerem elüm al

Tapuña yüz süre geldüm safâ-yı hâtır ileZülâl gibi beni gülsitân-ı lutfuña sal

Dilümde şekker-i şükr-i fevâzıl-ı keremüñTapuña arz ide geldüm ne ise mâ-fi’1-bâl

Elümde sâgar-ı ‘işret emîr-i meclis idümZamâne olmasa devr-i edânî vü erzâl

Belâgat içre ben ol şeh-süvâr-ı meydânemKi eyledüm şu’arâ-yı zamâneyi pâ-mâl

Benem bu ‘arsada kim rahş-ı tab’ı depredicekVücûdı hasm ola pâ-mâl olursa Rüstem-i Zâl

Aceb degüldür eger olsa nükte-i kalemümSer-i ‘adû-yı bed-endîşe darbet-i kûpâl

Du’âya başla dırâz itme kıssayı BâkîKi fehm olındı muhassal mu’ayyen oldı me’âl

El aç du’â-yı kıyâm-ı hıyâm-ı devletineYiter uzandı bu denlü tınâb-ı kâl u mekâl

Hemîşe tâ meh-i rûze gelüp bu devr içreRiyâzet ile ire peyker-i hilâle hüzâl

Giceñ şerefde şeb-i Kadr ü gündüzüñ bayramNevâl ü ni’met ile hvân-ı ‘ayş mâl-â-mâl