Mihr-i Ruhuñla Dilde

Mihr-i ruhuñla dilde kimüñ tâze dâgı varTâb-ı çerâg-ı şems ü kamerden ferâgı var

Zülfüñ hamında haddüñi hûrşîde virmezinŞem’i n’ider şu kimse k’anuñ şeb-çerâgı var

Âh itme na’l-i esbi nişânın görüp dilâŞâyed kimesne işide yirüñ kulagı var

Lâle çemende başı açuk kıpkızıl deliSevdâ-yı hâl-i yâr ile muhtel dimâgı var

Câm-ı şarâb-ı nâb gibi dil-rübâ kanıLa’lîn tutagı dür dişi gülgûn yañagı var

Bâkî gözinden eyle hazer sorma leblerinZinhâr gâfıl olma şarâbuñ yasagı var