Leb-i La’lin Hayâl İt Gûşe-i ‘Uzletde Pinhân Ol

Leb-i la’lin hayâl it gûşe-i ‘uzletde pinhân olDilâ hem kân-ı gevher kıl özüñ hem gevher-i kân olEger tahsîl-i derd itdüñse düş kûy-ı harâbâtaSeni gene itdiler çünkim mukîm-i künc-i vîrân olTokınsa tîr-i mihnet ger mübâhât ile gögsüñ gerSoyınduñ ‘arsa-i rindâne girdüñ merd-i meydân olKo emvâc-ı belâ gelsün nasîbin rüzgâr alsunDerûnuñ derdini keşf itme sen deryâ-yı ‘ummân olDüşer bir ‘ukdeye gâhî küdûret kesb ider tâli’Gerekse mâh-ı tâbân ol gerek mihr-i dırahşân olZamâne eylemez hürmet amân virmez dem-i fursatGerek dervîş-i dil-rîş ol gerek şâh-ı cihânbân olYüzüñ ey gonca-leb dürme bize cevr eyleyüp turmaAçıl gül gibi handân ol salın serv-i hırâmân olN’ola hûrşîdveş başuñ göge irdiyse hüsn içreSer-efrâz-ı cihân ol çâre-sâz-ı derdmendân olŞeref virmez dür ü gevher kemâl olmaz zer ü zîverHüner kesb it hüner bahr-i fazîlet kân-ı ‘irfan olKabâ-yı câh ile âdem geçinsün her kaba câhilGüher göster güher meydâna gir sen tîg-i ‘uryân olYine rûz-ı visâlinden dem urdı bâd-ı subh ey dilKul olduñ nice yıllardur bu gün ‘îd irdi kurbân olDilâ âhuñla yakduñ milket-i Rûmı nedür derdüñGedâ-yı kûy-ı yâr olmak dilerseñ Mısra sultân olİrişdükçe sehergâha münâcât eyle dergâhaDevâm-ı devlet-i şâha du’â-gûy u senâ-hvân olDegülsin medhine kâdir ne deñlü tutsalar mâhirGerekse Rûmda Bâkî ‘Acem mülkinde Selmân ol