Kasîde-i Dîger Be-nâm-ı Hvâce-i Sultân S ...

Hûrşîd öñinde şu’lelenür mâh-ı nev müdâmGûyâ ki şem’a karşu görinür kenâr-ı câm

Câm-ı hilâli hep bilece gördiler bu şebHalk-ı cihâna kıldı Hudâ rûzeyi harâm

Kibrîtini degürdi şafak nârına hilâlTâ kim çerâg-ı mâhı yakup ref’ ola zalâm

Mûy-ı sefîdi halkasını çarh-ı pîre-zenİsterdi dahı eyleye halk-ı cihâna dâm

Çarh-ı ‘acûze baglanup altunlu çenberinBir nev-’arûs gibi ider nâz ile hırâm

Yâ nâhunı görindi felek bir pelengdürK’olmışdur aña kulle-i kûh-ı cefâ makâm

Yâ defter-i sipihrde re’y-i resîddürDeyn-i sıyâmı halk edâ itdiler tamâm

Zerrîn devât mâh-ı nev altun kalem şihâbErkâmdur nücûm u felek defter-i sıyâm

Behrâm eline hançer alup kasd ider ya hodA’dâ-yı dîn ü düşmen-i İslâma intikâm

Cirm-i kamer hilâl ile ‘ayn-ı ‘Alî yazarÎd-i şerîfe irmek içün kadr ü ihtirâm

Nârencdür sarardı güneşden yanı disemOlurdı bu mülâhaza hem bir hayâl-i hâm

İllâ ki mâh-ı ‘îda bu sözler ba’îddürErbâb-ı ‘akl öñinde hakîkat budur kelâm

Peyk-i zamâne zer teberin dûşına alupİrgürdi Hvâce hidmetine ‘îddan peyâm

Ol fâzıl-ı zamâne lebîb-i habîb-i halkOl ‘ârif-i yegâne edîb-i bülend-nâm

Mihr-i sipihr-i mekremet ol kim cenâbınaGökden hilâl iki bükilüp virür selâm

Devrân içinde aña bu gün mâh-ı nev gibiKimdür ki kaddin itmeye vakt-i selâm lâm

Münkâd emr ü nehyine eshâb-ı i’tibârEdnâ işaretine zevi’l-ihtirâm râm

Envâr-ı mihri birle münevver cebîn-i subhEnfâs-ı hulkı birle mu’attar meşâm-ı şâm

Şemşîr-i ihtimâmına nisbet kelîl ü kündGer tîg-i Kahramân ola ya hod hüsâm-ı Sâm

Bâzû-yı sa’yı gerden-i maksûda salmadınŞemşîr-i ‘azmi olmadı hem-hvâbe-i niyâm

Fazlı fezâsı içre bu eflâk-i bî-karârEvc-i hevâda yidi mu’allak döner hamâm

Bircîs işigi hâkine olurdı çihre-sâyOlmasa ger cibâh-ı efâzıldan izdihâm

Deryâ-yı ‘ilme dür gibi gavvâs olanlaraVirdi zamâne hidmeti silkinde intizâm

Keff-i yem-i yemîni nem-i cûdın itse feyzBârân yirine dürr ü güher yagdurur gamâm

Gün gibi başı göklere irdi şu kimsenüñKim zerre deñlü eyledi şânında ihtimâm

Âyînedür ki sûret-i ikbâli gösterürSahn-ı sarây-ı devleti ferşinde her ruhâm

Dehre devâm-ı devletidür gâyetü’1-münâÇarha bekâ-yı ‘izzetidür müntehe’l-merâm

Ey Hvâce-i yegâne senüñ âsitânuñaBâkî kemîne bende geçer kemterîn gulâm

Hâk-i derüñ sücûdın ider bir fütâdedürLutf eyle dest-gîri ol itsün biraz kıyâm

Ser-rişte-i murâdı n’ola elde bulsa olHabl-i metîn-i ‘ahdüñe kılmışdur i’tisâm

Gerdûn-ı dûna eylemez ol ‘arz-ı ihtiyâcTapuñ tururken eyleye mi minnet-i li’âm

Hâtem bu devr içinde geleydi cihâna gerİtmek dilerdi süfre-i cûduñdan igtinâm

Lutfuñ zülâlin eyle ‘atâ teşne-dillereEy menba’-ı mekârim ü ser-çeşme-i kirâm

Hatm oldı söz du’â-yı cemîlün mahallidürK’ola rahîk-i câm-ı senâ ‘anberîn hıtâm

Dürr-i du’âñı zeyn idelüm tâ ki yaraşaSâk-ı mesâk-ı midhata halhâl-i ihtişam

Hemvâre tâ ki edhem-i zerrîn-sitâm-ı çarhNa’1-i zer ile eyleye bu ‘arsada hırâm

Devrân mutî’ u gerdiş-i gerdûn be-kâm-ı dilEcrâm râm devlet ü ikbâl müstedâm