Kasîde-i Bâkî Berây-ı Mehemmed Çelebi

Urınup farkına bir tâc-ı mücevher sünbülOldı iklîm-i çemen tahtına server sünbül

Şeh-levendâne şikest eyledi tarf-ı külehinGögsinüñ dügmelerin çözdi ser-â-ser sünbül

Oldı gülşen yine bir dil-ber-i müşgîn mergûlŞol kadar virdi aña zînet ü zîver sünbül

Çihre gül sîne semen çeşm-i mükehhal nergisHat çemen gonca dehen ca’d-ı mu’anber sünbül

Yazdurup müşg ile boynına hamâ’il takdıKendüye itmek içün halkı musahhar sünbül

Sahn-ı gülzâra gelüp eyledi arz-ı dîdârJâlelerden takınup gûşına gevher sünbül

Beñzer ol bûy-ı dil-âvîz ile mûy-ı yâreBaşlar üzre n’ola ger eyler ise yir sünbül

Yine gömgök tere batmış çıka geldi çemeneNev-bahâr irdi diyü virdi haberler sünbül

Beden-i pâki neden böyle olurdı hoş-bûOlmasa müşg ü gül-âb ile muhammer sünbül

Var ise bencileyin ‘âşık-ı zâr olmışdurGök gök itmiş döginüp cismini yir yir sünbül

Aşk sevdâlarına ugramasa kalmaz idiMûy-ı jülîde ile bir ten-i lâgar sünbül

Yine Fir’avn-ı şitâ ceyşine Mûsâ-mânendEyledi elde ‘asâsını bir ejder sünbül

Nev-’arûs-ı çemene mâşıtadur fasl-ı bahârKim anuñ hâme-i müşgînine beñzer sünbül

Sâkıyâ zevrakı sür bâd-ı bahâr esdi yineSebzezâr oldı yem-i ahdar u lenger sünbül

Sahn-ı gülşende yatupdur gice var ise megerKi takınmış seherî başına güller sünbül

Bürüdi kendinüñ etrâfını bâl ü per ileYine tâvûs-sıfat cilveler eyler sünbül

Yine ferrâş-sıfat destine cârûb almışKi ide hidmet-i hâk-i der-i dâver sünbül

Fâzıl-ı dehr Mehemmed Çelebi kim eflâkBâg-ı fazlında tokuz dânelü bir ter sünbül

Olamaz reh-güzeri hâkine hem-pâ ‘anberİdemez turrasına kendüyi hem-ser sünbül

Geldi bir Hindû-yı bî-çâre-sıfat işigüñeGarazı bu ki kapuñda ola çâker sünbül

Bâg-ı lutfuñda meh ü mihr iki ahkar nergisKeremüñ gülşenine sünbüle kemter sünbül

Bûy-ı hulkuñla güzâr eylemese bâga nesîmİdemez halk dimâgını mu’attar sünbül

Bulsa bârân-ı sehâñ ile eger neşv ü nemâKad-i bâlâ çeke mânend-i sanavber sünbül

Ebr-i cûduñdan eger irse nem-i in’âmuñBitüre hâre gül ü lâle vü mermer sünbül

Ger tokınsa nefes-i lutf u dem-i ihsânuñGidere dûd-ı kebûdı vire âzer sünbül

Nûr’-bahş olsa eger bâga çerâg-ı lutfuñŞem’vâr eyleye etrâfı münevver sünbül

Cür’a-rîz olsa eger gülşene câm-ı keremüñTuta nergis-sıfat elde kadeh-i zer sünbül

Hâline ‘ayn-ı ‘inâyetle nigâh eyler iseñGöz açup ide nazar niteki ‘abher sünbül

Bezmüñe gelmek ile bu ne kerâmetdür kimDimeye sayf u şitâ bitüre micmer sünbül

Dâne hat jâle nukat nefha-i müşgîn ma’nâYazdı levh-i çemene bir gazel-i ter sünbül

Gam-ı gîsûñ ile âşüfte degül ger sünbülNe içün böyle perîşân olur ekser sünbül

Var ise turralaruñ bâg-ı cinân sünbülidürKopmadı bagdan ol resme mu’anber sünbül

Goncanuñ cânı mı var öyküne la’l-i lebüñeZülfüñe kaç başı var ola ber-â-ber sünbül

Bâde-i la’lüne hemşîre şarâb-ı gülfâmZülf-i müşgîn-i semensâña birâder sünbül

Hûb olur ‘ârızuñ üstinde o hatt-ı müşgînÂb-ı nâb içre turur tâze vü hoşter sünbül

Lâle reşk-i ruh-ı gül-gûnuñ ile pâder-gilGam-ı zülfüñle perîşân u mükedder sünbül

Nice teşbîh idem agzuña bir ebkem goncaNice nisbet kılam ol zülfe ber-â-ber sünbül

Dûdlar çıkdı yanup reşk-i ruhuñ nârına bâgCâ-be-câ sanma çemende görinenler sünbül

Ruhlaruñ üzre yatur zülf-i semensâ gûyâGül-i terden idinür kendüye bister sünbül

Hat-ı müşgîn-i leb-i la’lüñe mânend olmazBulsa ger perveriş-i çeşme-i Kevser sünbül

Yaraşur zülf ü ruhuñ vasfına defter yazsamKâgıdı berg-i gül ola hat-ı defter sünbül

Levh-i hâtırda hatuñ nakşını tasvîr itdümOlmadın safha-i gülzâra musavver sünbül

Nazm-ı eşhâsa kıyâs eyleme Bâkî şi’rinOla mı her giyeh-i huşke ber-â-ber sünbül

Gerçi sünbül çog olur gülşen-i ‘âlemdür buLîk rengîn ü mutarrâ olamaz her sünbül

N’ola kadr ü şerefüñ sâl-be-sâl olsa mezîdHer yıl arturmadadur dâneyi dirler sünbül

Götürüp tâ ki şehenşâh-ı bahâruñ tûgınGetüre cünd-i şitâ üstine leşker sünbül

Ser-i a’dâña taka seng-i melâmet güllerOla düşmenlerüñüñ başına şeş-per sünbül