Kadr-i Eşküm Ol Bilür Kim Kıymet-i Gevher Bil

Kadr-i eşküm ol bilür kim kıymet-i gevher bileRûy-ı zerdüm hoş görür şol kim ‘ayâr-ı zer bileNefha-i ‘anber tutar zülfi hamından ‘âlemiKanda gitse iki yanında iki micmer bileSâye-i kaddüñde âhum başka sancak çekdüginTuydı hep mîr-i livâ belki şeh-i kişver bileSûz-ı ‘aşkuñdan dimâgum şol kadar âşüfte kimMey degül âsûde kılmaz dârû-yı hüş-ber bileKüşte-i şemşîr-i ‘aşkuñ hâkden kaldursalarTeng ola sahrâ-yı ‘âlem ‘arsa-i mahşer bileCân virür çokdur ser-i kûyuñda kurbân olmagaHâzır it şemşîr-i bürrânuñla bir hançer bileTâb-ı dilden ahker-i sûzâna döndi gözlerümBu meseldür kim yanar huşküñ yanınca ter bileİnkisâr-ı bâl ile zehr-i gam itse telhkâmŞehd şîrîn itmez agzın ‘âşıkuñ sükker bileBâkıyâ çarh-ı sitemkâruñ ne cevr itdüklerinYek-be-yek ‘arz it ki şâh-ı ma’delet-güster bileHayli demdür hırka rehn-i hâne-i hammârdurHavfum oldur ki ola dîvân ile defter bileKorkaram çâpük-süvâr-ı ‘arsa-i ‘irfân ikenEsb nâ-geh bir gice bî-cev kala ester bileÂsitânı hâkine muhtâç mutlak hâs u ‘âmYaluñuz kullar degül tahtında sultânlar bileCânına minnet bilür Dârâyı derbân eyleseHak bu kim Dârâ degül yanınca İskender bileVâsıl olmaz pâye-i na’l-i semend-i kadrineEfser-i Hâkân degül tâc-ı ser-i Kayser bileEşheb-i zerrîn-sitâm-ı bahtı cevlân eylesünNüh felek tâ devr ide âfâkı heft ahter bile