Kadr-i Eşküm Ol Bilür Kim Kıymet-i Gevhe ...

Kadr-i eşküm ol bilür kim kıymet-i gevher bileRûy-ı zerdüm hoş görür şol kim ‘ayâr-ı zer bile

Nefha-i ‘anber tutar zülfi hamından ‘âlemiKanda gitse iki yanında iki micmer bile

Sâye-i kaddüñde âhum başka sancak çekdüginTuydı hep mîr-i livâ belki şeh-i kişver bile

Sûz-ı ‘aşkuñdan dimâgum şol kadar âşüfte kimMey degül âsûde kılmaz dârû-yı hüş-ber bile

Küşte-i şemşîr-i ‘aşkuñ hâkden kaldursalarTeng ola sahrâ-yı ‘âlem ‘arsa-i mahşer bile

Cân virür çokdur ser-i kûyuñda kurbân olmagaHâzır it şemşîr-i bürrânuñla bir hançer bile

Tâb-ı dilden ahker-i sûzâna döndi gözlerümBu meseldür kim yanar huşküñ yanınca ter bile

İnkisâr-ı bâl ile zehr-i gam itse telhkâmŞehd şîrîn itmez agzın ‘âşıkuñ sükker bile

Bâkıyâ çarh-ı sitemkâruñ ne cevr itdüklerinYek-be-yek ‘arz it ki şâh-ı ma’delet-güster bile

Hayli demdür hırka rehn-i hâne-i hammârdurHavfum oldur ki ola dîvân ile defter bile

Korkaram çâpük-süvâr-ı ‘arsa-i ‘irfân ikenEsb nâ-geh bir gice bî-cev kala ester bile

Âsitânı hâkine muhtâç mutlak hâs u ‘âmYaluñuz kullar degül tahtında sultânlar bile

Cânına minnet bilür Dârâyı derbân eyleseHak bu kim Dârâ degül yanınca İskender bile

Vâsıl olmaz pâye-i na’l-i semend-i kadrineEfser-i Hâkân degül tâc-ı ser-i Kayser bile

Eşheb-i zerrîn-sitâm-ı bahtı cevlân eylesünNüh felek tâ devr ide âfâkı heft ahter bile