Hüsn İle Saña Öykünemez Çün Gül-i Ra’nâ

Hüsn ile saña öykünemez çün gül-i ra’nâHüzn ile baña beñzeyemez bülbül-i şeydâ

Cân almada nâzüklik ile la’lüñe söz yokHâlüñ dahı bir dânedurur fitnede ammâ

Tugrası berâtuñ yazılur ekseri altunRûyuñda kaşuñ zerd olur ise n’ola şâhâ

Bezm içre sürâhi gibi kan agladugum buSâkî lebüñe kan yagı oldı mey-i hamrâ

İller yiye şeftâlûsını bâg-ı cemâlüñEy sîb-zekan Bâkî nice bir diye eyvâ