Dem-i Vasluñ İrişse

Dem-i vasluñ irişse çeşm-i ‘âşıkda bükâ artarSular tugyân ider evvel bahâr oldukça mâ artarKıyâs eyler mi Nîl-i Mısra ol Yûsuf-likâ yaşumAnuñ mikyâsı yokdur turmaz ol mâ dâ’imâ artarBu nûh dûlâbı gerdân eyleyen seyl-âb-ı eşkümdürYaşum ser-çeşmesinden bahs idersem mâ-cerâ artarSular çaglar tuyûr âvâzesinden kûhsâr iñlerBahar eyyâmıdur şimden girü şît u sadâ artarGüzellik burcına bir mâh-ı nevdür ol hilâl-ebrûÇerâg-ı hüsnine günden güne turmaz ziyâ artarDil-i dervîş-i dil-rîşüñ du’â-yı subhgâhındanBelâlar eksilür câh u celâl u kibriyâ artarToyılmaz hvân-ı ihsâna kanâ ‘at gelmez insânaKerem gördükçe ey Bâkî gedâlardan recâ artar