Cân Virürdüm Cevher-i Cân İstese Cânân Eger

Cân virürdüm cevher-i cân istese cânân egerBezl iderdüm yolına zî-kıymet olsa cân eger

Îd ü gül hem-sohbet oldı câm-ı zer sundı hilâlGöklere çıksa yiridür na’re-i mestân eger

Aldanurdum gül-bün-i ‘ömrüñ yüze güldügineAhdine tursa zamâne dönmese devrân eger

Hvâr u zâr olmazdı bülbül hâre yâr olmazdı gülAksine devr itmeyeydi günbed-i gerdân eger

Aglamazdum zahm-ı hârından bu fânî gülşenüñBir güle baksa hele ol gonca-i handân eger

Cû’ u zillet derdidür etfâli giryân eyleyenAglamazdı tıfl-ı dil olsa elinde nân eger

Harc kim bî-dahl ola mevcûd olan nâ-bûd olurOlsa mâlüñ fı’1-mesel mahsûl-i bahr u kân eger

Lâ-cerem bir gün zemîn-i huşk olur deryâ-yıNîl Menba’ından yagmasa bir nice dem bârân eger

Derd ü mihnet çekme dergâhında ey Bâkî yüriArz kıl bilmezse hâlüñ hazret-i Sultân eger

Ol ki hûrşîd-i cihân-tâba zekât-ı zer virürKâse-gerdân olsa şehrinde meh-i tâbân eger

Feyz-i envâr-ı kef-i zer-bahşı besdür ‘âlemeAkmaz olsa çeşme-i hûrşîd-i nûr-efşân eger

Kasr-ı kadrüñ âsmân eyler olursa dest-gîrHimmet-i vâlâ-yı şâhenşâh-ı ‘âlî-şân eger

Biz gedâ mihmâniyüz lâyık görürse hükm anuñİşiginde nâne muhtâc oldugın mihmân eger

Gelmeye bir dahı misli dehre biñ sa’y itselerHeft ahter nüh felek yanınca çâr erkân eger

Nûh ‘ömrin virsün Allâhum hatâdan saklasunYıksa bünyâd-ı sarây-ı ‘âlemi tûfân eger