Berây-ı Sultân Süleymân Hân ‘Aleyhi’r-rahmetü Ve’l-p.

Hengâm-ı şeb ki küngüre-i kasr-ı âsmânZeyn olmış idi şu’lelenüp şem’-i ahterânHayl-i kevâkib içre yanup meş’al-i kamerSahn-ı semâda rûşen idi râh-ı keh-keşânDest urmış idi kilk-i şihâba debîr-i çarhTugrâ-nüvîs-i hükm-i Hudâvend-i ins ü cânBezm-i felekde urmış idi Zühre sâza çengAyş u safâda hurrem ü handân u şâdmânBu çarh-ı çenberîde tutup devr usûliniDeffâf-ı mihr kılmış idi çihresin nihânBir tîg-i zer-nişân ile girmişdi ‘arsayaŞemşîr-bâz-ı ma’reke-i sahn-ı âsmânTedbîr-i mu’zamât-ı umûr-ı cihân içünYakmışdı şem’-i fıkreti Bircîs-i nükte-dânBâlâ-yı çarh-ı heftüme Keyvân-ı kühne-sâlOturmış idi niteki Hindû-yı pîl-bânÂyâ bu zîb ü zînet-i ‘âlem nedür diyüİbret göziyle nâzır iken dehre nâ-gehânEtrâfa saldı şa’şa’asın gûşe gûşe mihrOldı ufukda mühr-i Süleymân gibi ‘ayânKıldı bu hâli dîde-i’ibret müşâhadeTuydı bu sırrı ‘âkıbetü’l-emr gûş-ı cânKim bu nizâmı virmedi ‘âlem sarâyınaİllâ ki yümn-i devlet-i Şâh-ı cihân-sitânBâlâ-nişîn-i mesned-i şâhân-ı tâc-dârVâlâ-nişân-ı ma’reke-i ‘arsa-i KeyânCemşîd-i ‘ayş ü ‘işret ü Dârâ-yı dâr u gîrKisrî-i ‘adl ü re’fet ü İskender-i zamânSultân-ı şark u garb şehenşâh-ı bahr u berDârâ-yı dehr Şâh Süleymân-ı kâm-rânOl şeh-süvâr-ı memleket-i ‘adl ü dâd kimAtı öñince olsa revâ husrevân revânSer-keşlik itdi emrine beñzer peleng-i çarhZencîr ile getürdi yine keh-keşân keşânSâhib-vücûd-ı memleket-i lutf u cûd o kimMebzûl hvân-ı lutfına mahsûl-i bahr u kânMüştâk bûy-ı hulkına ‘attâr-ı nev-bahârMuhtâc dest-i himmetine hvâce-i hazânDevrüñde kimse cevr-i sitemgerden iñlemezBî-şer’ ider iderse eger çeng ü ney fıgânAdluñ katında cevr ü sitem dâd-ı KeykubâdHışmuñ yanında lutf u kerem kahr-ı KahramânLerzende görse havfuñ ile teb tutar sanurBağlar şihâb gerden-i gerdûna rîsmânTîguñ ‘adem diyârına rûşen tarîkdurA’dâ-yı dîni turma kılıçdan geçür hemânDeryâ-misâl ‘askerüñ içre ‘alemlerüñFeth ü zafer sefinesine açdı bâdbânMinkârına dilerse alur çarhı dânevârAnkâ-yı Kâf-ı kadrüñe bir tu’medür cihânÇevgân urupdur aña ezel dest-i himmetüñOl dem bu dem-durur ki döner gûy-ı âsmânBâg-ı senâ vü gülşen-i medhûñde mürg-i dilBu nazm-ı rûh-bahşı okur su gibi revânCân olmayaydı ol dehen ey şûh-ı dil-sitânNiçün olurdı cân gibi ya dîdeden nihânRuhsâruñ üzre turralar olmış girih girihGûyâ Hicâza bagladılar Şâmiyân miyânGörsün nihâl-i serv-i sanavber-hırâmuñıAyruk çemende beslemesün bâgbân bânLa’lüñ hayâli hokka-i hâtırda var ikenYâkût-ı nâba olmamış idi mekân kânBârîk-bîn olanlar ider kaşlaruñ hayâlDendâduñı tasavvur ider tab’-ı hurde-dânMesken şeh-i mahabbetüñe tahtgâh-ı dilMenzil hayâl-i la’lüñe halvet-sarây-ı cânKıldı sücûd haddüñe karşu gül ü semenItdi kıyâm kâmetüñe serv-i bûstânTutdı cihânı pertev-i hüsnüñ güneş gibiToldı sadâ-yı ‘aşkuñ ile kâh-ı Kün fe-kânEflâke çıkdı velvele-i ‘arsa-i zemînİndi zemîne gulgule-i âsmâniyânBâkî-sıfat ne bülbül-i rengîn-edâ geleNe ola tal’atuñ gibi ferhunde gülsitânHüsnüñ güliyle bâg-ı cihân gülşen-i İremHer sû hezâr bülbül ü sad gûne dâstânDergâh-ı Hakka yüz tutalum ber-mezîd olaCâh u celâl-i saltanat u baht-ı câvidânTâ şem’-i âfitâb-ı cihân-tâba subh-demDevrân ufukda vaz’ ide bir sim şem’dânŞem’-i bekâñı bâd-ı fenâdan nigâh ideDâmân-ı ‘avn u ‘ismet-i dârende-i cihânBezmûñde baht sâkî vü ikbâl hem-nişînCâm-ı sipihr sâgar-ı pûlâd-ı zer-nişân