Ecdada Borcumuz

İmandan, gümandan, esen külektenBu millet bir nice yere bölündü.Biri öbürünü iğnelemektenSanki çevrilerek akrebe döndü.Bu ona şer atar, o buna bühtanAllah kendi yetsin feryadımızaBıkıp kendimizi damgalamaktanŞimdi de geçmişiz ecdadımıza.İyiyi dışarda arıyoruz bizFarkını bilmeden boşla dolununSavaş meydanından çekilmeğimizAdına yazılmış koç Köroğlu’nun:“Yiğitlik on imiş, dokuzu kaçmak”Bizim kimliğimiz bu imiş ancak? Kendini küçültmek nerdendir bizde?Nedir kendimize bu şer, bu bühtan?Bizim aşağılık düşüncemizde“Öküz olmaz imiş ev danasından.”“O altın götürüp ülkeden” diyeBühtan da yamadık Resulzade’ye.Ama bir ayarı olur yalanınGel dünü bu güne satma sen bu günKendi baştan başa altın olanınNeyine gerekmiş altın, bir düşün.Sen Allah, taş atma sen billur suya,Gün gelir, vicdanın kınayar seni.Amandır, koymayın karşı karşıyaGelin Neriman’la Resulzade’yi“Babek soy köküyle bizden değilmişHatai İslam’ı ikiye bölmüşFetalı Allahsız, Vagif baz idiFalansa azıcık kumarbaz idiGeceli gündüzlü Hadi dem idiO ayyaş, bu fersiz, o bigam idiBiri garazkârdı, biri hasistiBu ondan iyiydi, o bundan pistiNâtavan böyleydi Hacer şöyleydiBüyükler önünde o, bir köleydiRahmet demiyoruz ama bir kereMilleti yücelten rahmetlilereBir soran yok mudur peki, sen nesin?Söyle, bu millete ne getirmişsin?Sen bühtan attığın bu büyüklerinYüzde biri kadar ne iş görmüşsün? “Divan şairleri” yaramaz bizeYoktur uyarlığı zamanımızaFikret’in oğlu da vazgeçti dindenGitti öz yurdundan, öz vatanından,Hamit eserleri batı taklidiAkif de, Fazıl da bir dindar idi”“Doğudan Batıya ferman gönderenAtalar ne kadar cephe yardılarBatının önünde FatihlerimizBu gün yeni nesli utandırdılar.”Kendini küçülten ey Türk, bir düşünİncele tarihi bir de derinden.Niçin utanmıyor batılı bu günAtasının haçlı seferlerinden? Yadların önünde kekelemekleDedeni, nineni lekelemekleNiye geçmişini sen danıyorsun?Ulu şöhretini kıskanıyorsun,Sözün doğruysa da deme arkadaşBirine Turancı, birine yoldaşÖyle bile olsa söyleme kardaşBirine gasbıkâr, birine ayyaşO vakitten sular akmış durulmuşÇok şeyler değişmiş, bu ki sır değil.Farklı düşünceler her zaman olmuşYarın da olacak, zaman bir değil,Zirveden dereyi görmen ile senÖvünme, bu değil uzak görenlikDereden zirveyi gör, deyim ahsen!İşte, buna derler erlik, erenlik,Bugünün gözüyle sen düne baksanGeçmişe yargıda yanılacaksan,Evvel özümüzü görek, anlayakBize akıl verip o ulu tanrıHiç görebildik mi biz on yıl gabakBu gün gördüğümüz bu oyunları? Çok şey ummadık mı biz atalardan?Bu günkü dertlere biz yâdız meğerBizden öncekine kulp tokmak asan,O kulptan kendimiz azadız meğer? Neriman kim idi? : vaktinin oğlu!O vakit düşünemezdi o bizim gibiSor öz vicdanından sanki bu yurduO senden, ya benden az mı severdi? Gelin ataları ata sayak bizUlu mezarlara taş atmayak bizZaman hükmeyledi, dünya değiştiBizden arkadaki ileri geçtiDünya göz göresi şer atar bizeBiz de şer atarız öz dedemizeUlu Atalara yol gösteririzNerde ayrılsak da burda biz biriz.Hakkı ayaklarız biz hak adınaDil uzun, el kısa, fikir derbederYa Rab! Bu dünyada öz ecdadınaÇirkef atan var mı bu millet kadar?