Yuva

Yanyana geldikçe daha uzakBirlikteyken daha kimsesizBir ağırı sızım sızım yeri belirsizO da yalnızBen de yalnızAcılar tütüyor bacamızdanGörünmeyen taş duvarlar örmüşüzDuvar olduk kendimize kendimizNe yana dönsekKendimize çarparız