Son Konuğuma Mektup

Canalıcıma,Uykumdayken, kancikçasina baskin verme! Gelince de,saygisiz konuklar gibi oturup,yerlesip, siftinip çöreklenme! Seni bir müzmintedirginlik olarak derime yapismis,canima sivismis olarak kendimde duymayayim.Düsün ki ben seni, varligimin bilincine vardigimdanberi beklemekteyim.Bunca zamandir beklenen bir konuga yarasir birsayginlikla gel!Sana olan saygimi yitirtme bana.Gürültülü patirtili gelme! Kimseler duymasingeldigini.Bir sen bil, bir de ben bileyim, yeter.Gelisin,herkesleri ayaga kaldirmasin.Tam bana göre, bana uyan bir davranisla gel.Sessiz, sürdügüm bunca yillik yasamima yarasacagi üzresuskun, gel.Çünkü benim için geleceksin, beni almaya geleceksin,baskalarini tedirgin etmeye degil.Uykumda birden bastirma ki, bunca yildan beri gelisinigözledigim en gerçekve en son konuguma göstermem gereken saygida bireksikligim olma-sin.Saygiyla ayaga kalkip seni buyur edeyim.Almak istedigini, sana onurla kendim sunarak vereyim.Bir yasam boyu çektiklerimi az bulup, bana bir de sençektirmeye kalkma!Her ne çektimse hepsine güleryüzle katlandim, onlarisalt kendim bildim.Üzünçlerimi kendime sakladim, sevinçlerimi el'lebölüstüm.Sonum da böyle olsun isterim. Bilirim güçlüsün.Kimselere egilmemis basim,senin önünde egilebilir, ama bunu bana yaptirtma! banayasamimi yadsitip,sonumda beni kendimden utandirtma!Senin amasizligindan böyle bir yigitlik bekliyorum,bana önünde bas egdirtme.Güleryüzle gel, gülümseyerek karsilayayim seni...Dimdik yasadim, sen de beni dimdik kucakla, al götür.Pusu kurma, arkadan vurma.Ayakta karsilasalim soylucasina... Öyle çelebicesinegel ki,seninle gitmek için istekleneyim.Senin gelisinle ikimizin birden gidisi bir olsun.Simdi var, simdi yok olalim.Bekletme beni.Elini çabuk tut.Her sey birdenbire olsun.Sen öyle bir kesin gerçeksin ki, sana yalan dasöylenemez.Bütün yasamimda çagdaslarimdan hiçbirinikiskanmadigimi bilirsin;iyi yürekliligimden degil, hiçbirini kendimden büyükgörmedigimden...Yine bilirsin, yaptiklarimla da, yapmayi tasarlayipdahaca yapamadiklarimla da böbürlenirim.Bana verdigin mühlet içinde, tasarladiklarimiyapamadimsa, evet, suç kim-senin degil, benim...Bu ceza yeter bana; çünkü acisini duyanlar içincezalarin en agindir.Herkes gibi ben de seninle ilk ve son olarak yalnizbikez karsilasacagim.Bu karsilasmamiz, nerede, ne zaman, nasil olsun diye,zaman zaman çok degisik istekler geçirdimiçimden.Kahraman olmak istedigim dönemlerimoldu.Kahramanlar ilk savaslarinda ölmeyen,son savaslarinda sag çikmayanlardir.Seninle son savasimda karsilasmayi istedim birzamanlar.Savasin bir yasam boyu sürdügünü,yasadikça sonu olmadigini bilmiyordum.Sonsuzca süren bu savasimin öyle bir yerinde gel, öylebir güzel gel ki,sana gülümseyerek elimi uzatip, 'Merhaba! 'diyebileyim.Bir zamanlar da, uzun uzun yasayip bitkiselligedönüsmeyi, bitkisel yasamimda gelisini bile bilmemeyiistedim. Simdiyse, ne kahramanlik gösterisinde, nebitkisel bitikligimde gelmeni istiyorum. Dilersen, enbeklemedigimi sandigin zaman gel. Beni hiçsasirmayacaksin, çünkü hep aklimdasin, beynimde birkiyma gibi... Korkmadan bekliyorum, gel!Nice yasadimsa, seninle basbasa, disdise dögüstüm.Pekçok kez yen-digim de, yenildigim de oldu.Canim ki en kutsal olan her seyim benim, onu elbetbana yakistigi gibi, ayakta, saygiyla,yigitçe vermek isterim; teslim olmadan...Bir armagan gibi vermek canimi!Sen de yenigin kalemini ki o kalem hep kiliçti-teslim alirken iki elinle basinin üstüne saygiylakaldirarak al beni!Lekesiz, ariduru, yasami süresince hep kendi kendiniaritan bir cana,saygili ol, benim sana saygili oldugum gibi.Kimselere demedim, sen de kendine of dedirtme bana.Ne kahramanlikta, ne bitkisellikte, iste simdi oldugumgibi bir sira, elimde kalem,önümde kâgitla daktilom, böyle bir zamanimda gel!Istersen gece, istersen gündüz, istersen yazin,istersen kisin gel; kapim da,yüregim de her zaman açik sana!Yeter ki, kendi gözümde kendimi küçültme bana,kimseden su istetme, yardim diletme bana...Seninle yigitçesine dögüsmedim mi? Bunlari istemeyihaketmedim mi?Bana ille de of dedirtecek isen, hiç olmazsa bunuikimizden baskasi duymasin.Bunca yil durmaksizin karsi karsiya savasmis ikisavasçiyiz.Üstelik benim savasim, seninkinden çok dahayüceydi.Çünkü sen, sonunda nasil olsa utkununsenden yana olacagini biliyordun.Oysa ben, sonundanasil olsa yenik düsecegimi biliyordum.Yenilecegimi bile bile, ama hiç yenilmeyecekmisimgibi, beni yenecek olanin üstüne üstünevarmadim mi? Bir an olsun korktum mu ya da kaçmayidüsündüm mü?Birazcik daha yasayabilmek için, birazcik daha iyiyasayabilmek için, bunca güzelimbu yeryüzü ugruna bile, sana bir kirpi ödün verdim mi?

Yasamayi haketmeye çalistigim gibi, ölümü de haketmekistiyorumBu hakki bana tani? Çünkü, bu sonsuz güzellikler açangüzelim dünyaya;ben de gücümce güzellikler katmaya çalistim.Bir güzelada, atlasta görünmeyecek denliküçük diye yok sayilabilir mi?Benim katkim da atlasta görünmeyecek denli küçücükolsa da var.Ne mi yaptim?Ortaçag simyacilari tasi altina çeviremedi.Ama ben birsimyaciyim,gözyaslarimi gülmeceye çevirerek dünyaya sundum.Saygiyla gel, bekliyorum.