Boğulan Şair

Senin seyircilerin düşmanSenin yargıcıların düşmanÖylesine yenmek zorundasın kiKıl payı bırakmadan

Sayısız genlerle donatmalısınİmgeden kristalleriniKi kamaşsın gözleriYüreğinden yansıyan ışıltılardan

Elmasını öyle yontmalısın ki sözcüklerdenBakırı kükürdü çevirip altınaKi gözlerini alsınlar da kör olsunlarKanının akkora kesmiş parıltılarından

Her şair gibi değilsin senİşin zor ki ne zorYargıcıların bakışlarında parlıyorKeskin dişleri köpekbalıklarınınHer şairin bir çalgısı varSenin tek çalgından duyulmalı orkestralar

Her şair senin gibi değilİşin zor ki ne zorSeyircilerin tırnakları sendeYargıcıların dişleri sendeHer şairin bir sesi varSenin sesinden haykırmalı korolar

Yine de yenik sayarlarsaYok sayarlarsa yine deÖylesine yok olmalısınTaksınşar nişan diye cinayetleriniŞiirin koynundayken suç üstündeSeni boğdukları zaman