İlahi

Buyruğun tut Rahman'ın, tevhide gel tevhideTazelensin imanın, tevhide gel tevhide.

Yaban yerlere bakma, cânın odlara yakmaHer gördüğüne akma, tevhide gel tevhide.

Mâsivâdan gözün yum, ne umarsan Hak'tan umGitsin gönülden hümum, tevhide gel tevhide.

Zahirde kalan kişi, güç etme âsân işiGider gayri teşvişi, tevhide gel tevhide.

Şirki baştan savarsan, Hak bilmeye iversenYaradan'ı seversen, tevhide gel tevhide.

Emri yerine getir, erkenden işi bitirSıdk ile iman getir, tevhide gel tevhide.

Sen seni ne sanırsın, fâniye dayanırsınÜş bir gün uyanırsın, tevhide gel tevhide.

Uyanagör gafletten, geç bu fani lezzettenİç kevser-i vahdetten, tevhide gel tevhide.

Hüdayî'yi gûş eyle, şevke gelip çûş eyleBu kevserden nûş eyle, tevhide gel tevhide.

Od: AteşMâsivâ: Allâh'tan başka her şeyHümum: KederlerAsân: KolayTeşviş: Kargaşaİvermek: Acele etmekSıdk: SadakatÜş: ElbetGûş: DinlemekCûş: CoşmakNûş: İçmek