Dîvân-ı İlâhîyât 77

Yâ Rabbenâ yâ RabbenâEyle bize a'tâ-yı aşkÇeksin bizi senden yanaBu urve-i vüskâ-yı aşk

Kimde kim aşk ede karârVarlığını eyler nisârKomaz kişide ihtiyârAklın alır sevdâ-yı aşk

Aşkın ayân oldu ayânDoldu zemîn ü âsumânCânlarda yapdı âşiyânSayd eyledi Ankâ-yı aşk

Çün aşk erişdi bülbüleArz-ı niyâz etdi güleÂfâka düşdü gulguleFâş oldu hûy ü hây-ı aşk

Aşk iledir şevk u sürûrAşk iledir zevk u huzûrBu kâinât etdi zuhûrMevc urdu çün deryâ-yı aşk

Aşk ile zinde her melekAşk ile devr eder felekAyılmaya tâ haşre dekKim nûş ede sahbâ-yı aşk

Budur yakîn bil ki haberKoma vücûdundan eserPervâneye eyle nazarCân terkidir ednâ-yı aşk

Aşkın n'ola olsa ayânÇün aşk u müşk olmaz nihânBir zerrece gelmez cihânVâsi' durur sahrâ-yı aşk

Bulan fenâ-ender-fenâBulur Hüdâyî ol bekâOlmağa nefy-i mâsivâFetvâ verir Monlâ-yı aşk