Taş Ayna

gecenin terli etindehayat, o ağır yelesavuruyor hiçliğin tozlarınıçınlayan reklam ışıklarınademirli gölgelereafişler kımıldıyor yorgun caddedebir kahkaha, ipekten bir çekiçlekırıyor taş aynasınızamanınrüzgâr kristalleridağılıyor gecenin ellerindedans ederek geçiyor şenlik alayıışıldayan altın külçeler gibigecenin buz tutmuş gözlerindeparıldıyoryalnız bir atın sessiz yaşlarıhayat, o ağır yeleuçuşuyoryıldızların sönmüş nefeslerindeyaşlı bir at ölüyorseğiren karlar üstündeyaşlı bir at ölüyorminicik bir yıldız gibi doğan bir atbakıyor dünyaya soruların içindeninleyen karlar üstündetanrılar ve adamlar görmüyor onuzıplıyorlar gecenin neşeli güneşindebir geliyor bir gidiyor ışıklarürperen karlar üstündebir leke gibi duruyor at caddedeuçacak bir tüy gibi ağır ve incehayatın kıyıları uzaklaşıyorsoluyor kar çiçekleri yüzündedans ederek geçiyor şenlik alayıkahkahaçığlıkatçöp yığınıhiçgömülüyorkalplerin çürüyen gecesine