Taş Ayna

gecenin terli etindehayat, o ağır yelesavuruyor hiçliğin tozlarınıçınlayan reklam ışıklarınademirli gölgelere

afişler kımıldıyor yorgun caddedebir kahkaha, ipekten bir çekiçlekırıyor taş aynasınızamanınrüzgâr kristalleridağılıyor gecenin ellerinde

dans ederek geçiyor şenlik alayıışıldayan altın külçeler gibigecenin buz tutmuş gözlerindeparıldıyoryalnız bir atın sessiz yaşları

hayat, o ağır yeleuçuşuyoryıldızların sönmüş nefeslerindeyaşlı bir at ölüyorseğiren karlar üstünde

yaşlı bir at ölüyorminicik bir yıldız gibi doğan bir atbakıyor dünyaya soruların içindeninleyen karlar üstünde

tanrılar ve adamlar görmüyor onuzıplıyorlar gecenin neşeli güneşindebir geliyor bir gidiyor ışıklarürperen karlar üstünde

bir leke gibi duruyor at caddedeuçacak bir tüy gibi ağır ve incehayatın kıyıları uzaklaşıyorsoluyor kar çiçekleri yüzünde

dans ederek geçiyor şenlik alayıkahkahaçığlıkatçöp yığınıhiç

gömülüyorkalplerin çürüyen gecesine