Son Armağan

yalnız bir ağacın öldüğü yerdeüç kere döner kuşlarsunmak için kederi yaprak perilerinekoruyun onu koruyunsonsuz uykusunu bu iyi ağacınkutsayın onu güzel sözlerleyeni doğmuş bir yıldızın ışıklarıylaörtün suçsuz gövdesinikimsesiz gövdesinisarın iyi sözlerlesözlerdir artık sadecebeklediği yaşayanlardanhiçbir işe yaramayan boş sözlerbitti işte, ne rüzgârne ağaç kurtlarının şenlikli çıtırtısıgece ne ay ışığıne lanetli karanlıkne de canlı gülüşü günışığınınokşayacak onun kabuklarınıdönün kuşlar, kuşlar dönüngözyaşları akıtın sönen yapraklarınayaşamın son armağanı olsun ağacadönün kuşlar üç kez dahaağacın tek başına öldüğü cıvıltılı ormanda