Ayten Mutlu

Rüzgar

Kadın kum tanesinden bile küçüktüdaha küçüktü deniz kadındaki acıdan

…esip duruyordu o eski rüzgârdenize ve Samanyolu’na aldırmadan

ve kadın yürüyordu çıplak anılarıylakumlara ve yıldızlara basmadan