Ayten Mutlu

Örümcek

-I-kadının gitmesi gerekiyordu.oturduşarap içtisustu bir hayli

uzun baktı adamaanladıacıdı içinde bir yerusul usul ağladı

aşk bu dedi kendineseviyorum onuoysa, yalnızlık belkiaşk zannettiğim korku

-II-çantasını açtı adam kadınınanahtarları aldıgerekli dedi yeni şiirim içinkadın uysalca kalktı

bir taksi çağır banayolum uzaksenin dediğin doğrugeceyi hayal etmekyaşamaktan daha güzel olacak

korkma dedi adamher şey düzelecekyanında olacağımama şimdi git

-III-yağmur hızlanıyordukorkmuyorum ki dedisadece biraz, ne derlerbiraz üzgünüm iştehepsi bu

hadi git dedi adamve unutmasen olmazsan ölürüm

alıştın sanıyordum ölümlerinebir şiir daha yazarsın iştefena da olmazalışılmadık ölümler gerekoysa büyük şiirlere

-IV-kadının gözlerindeköke tırmandı yağmurcamlarında taksininörümcek sürüklendi

adam bir ıslığa tırmanıpyürüdü kendisinecebindebiten bir aşkyazılmamış bir şiirle