Kar Taneleri

ellerinden yağardıen güzel yalanından dünyanınbedenimde titreyen kar tanelerihangi sevişme bir vedadan daha uzundurnedir ki aşk çağımızda bir merhabadan başka?demiştin ya, aşkkış yorgunluğu gibi yürürken aramızdabir merhaba yeterdi güneşi ısıtmayagecenin gömdüğü gümüş bir yıldız gibimermer bir unutuşun mücevherinebağışladım kar sesiniyüreğindedonup kalmış kışın merhametinekurudu bir içdeniz, güneş çekildibir mevsim gözlerini bırakıp gittikar kokan bir rüzgârı çıkarıp sandığındanderken bir “merhaba” sildi kendiniiçimdeki ülkelerin haritasındangecenin gömdüğü gümüş bir yıldız gibiöyle sevdim ki, unuttum sevmeyibağışlamaz beni artık hiçbir hatıra