Kar Taneleri

ellerinden yağardıen güzel yalanından dünyanınbedenimde titreyen kar taneleri

hangi sevişme bir vedadan daha uzundurnedir ki aşk çağımızda bir merhabadan başka?demiştin ya, aşkkış yorgunluğu gibi yürürken aramızda

bir merhaba yeterdi güneşi ısıtmaya

gecenin gömdüğü gümüş bir yıldız gibimermer bir unutuşun mücevherinebağışladım kar sesiniyüreğindedonup kalmış kışın merhametine

kurudu bir içdeniz, güneş çekildibir mevsim gözlerini bırakıp gittikar kokan bir rüzgârı çıkarıp sandığından

derken bir “merhaba” sildi kendiniiçimdeki ülkelerin haritasından

gecenin gömdüğü gümüş bir yıldız gibiöyle sevdim ki, unuttum sevmeyibağışlamaz beni artık hiçbir hatıra