Islak Yaprak

-Doğan Ergül için-

-I-

şaşırmayı hâlâ unutmamışımişte yine ağzımda o acı sune zaman öğreneceğim tanrımher zamansız gidişinbir yaprağın kalbine olduğunu

yaşamaktan yaralı bir tümce nasılşaşırırsa ölümüne sözcüklerininöyle şaştım ebedi sandığım sevinçlerinbitivermesine orta yerinde

gözyaşı kadehi de kırılabilirmişacıyınca içinde biriken hayatunutkan zamanın sırça tenindebir çıt! sesiyle kırılan bir kalpşaşarak anlarmış kanadığını şaraplekeleri dağılırken geceye

-II-

yorgundun, yanıltmak içindi yorgunluğusessizce gülümserdin baktığın yeredağılırken yüzünden siyah bir ışıko siyah ışığın kırdığı rüzgârdindi işte, kederi yazmak içingözlerinde taşıdığın şiire

susma, o eski yalana sarın ve söylesonsuzca açan gülüne aşkınyağmurda izlerini arayan çöleanlather zamansız gidişinzamansız bir dönüşün ülkesi olduğunu

çekil şimdi biriktiğin gözyaşı damlasınahiç bitmeyecek bir yoldan gelenyağmurun çıplak bir ağaçta unuttuğu

o ıslak yaprağın içinde uyu