Hep Aşk

hiç zamandan önceydisonraydı hep zamandangüneşin altın suyudökülmemişti daha avuçlarımdan

ışıltılı kanatlar, morsiyah bir bozgun haritası

çizdim göğsümedüş, acı, sevinç ve aşkhepsi insan özeti, diyordu dünya

kışın yüreğinde büyüyen ağaçan'ın sükütunu bürünen kıraçgibi sakin ve delibekledim seni

bir eylül kırımından geriye kalanzamanın derisini sıyırarak tenimdengeçmişten ödünç acılarla birlikteuzun bekledim seni

ve bir köprü karşıya geçti birdenve nehir bir aynadan, bir sesindenuçuştu polenleri söğüt ağaçlarınınsürüklendi kıyısız bir denizeköpüklerin altında eriyen demir gülle

soluk soluğaydı yazsesin sıcak ve yaşayanellerin koyu yeşil bir nehir akışındabir merdiven tırmandı, çakışı bir şimşeğinmumların dansı başladı sonra

cam tohumları gömdüm oyuncu dalgalarasudarı ve köklere örtülen yazdankaosun kalbindeki akkor beyazdanyanarak düştü bir meteor göğün göğsüne

göğün göğsünde hep temmuz ve külkonacak yer bulamayan yaralı kuşlarsonsuz bir semahın labirentinegömülü düşler

tek kanatlı bir hayat senden geriye