Ayten Mutlu

Gitme

duruyanan güz çiçeklerininalazlanan taşlarınçalınmış yazgılarınve ıslak hüzünlerinülkesi olan

yanımda kal

o vahşi güzelliği gitmelerdekibu günlükçöl rüzgârlarına bağışla ne olur

kalırsanakşam ve bulut ve gökyüzü ve çimenve gün ve kahkaha ve hüzünve yalnızlık-o gizi ömrümüzün

bu eski hikâyede ne varsa yaşanmayanbaşlayacak birazdan

gitme