Dörtlükler/

I

sarılırsan hayata bir çocuk sevincindebin bir rengiyle bahar çiçek açar bahçendezaman ak telleriyle okşasa da başınıkolay ölür mü insan umut varsa içinde

II

dupduru bir yürekle sevebilmek ne güzelbir gönüle bin gönül verebilmek ne güzelbunca yarım kalmışlık içinde bir an olduyoğrulup bütünleştik diyebilmek ne güzel

III

karışırken saçların saçlarıma o akşamhüzünlü bir ırmakta yıkanıyordu zamanyalnızlık sarılırken tükenmiş sevgilerekimsesizliğimizdi paylaştıkça çoğalan

IV

ne bir hoşçakal dedin ne de yüzüme baktınoysa biliyordum sen dünden daha sıcaktıntanıktır yüreğimiz yaşadık bu sevdayıve bilmedi hiç kimse bende neler bıraktın

V

ne kaygılar ne ölüm ne zulmü karanlığınçaresiz komaz beni senin yokluğun kadarinsanım tükenirim içinde yalnızlığıngel çiçeklensin evren erisin uzaklıklar

VI

açar mıydı çiçekler güzelliğe varmasaçürür giderdi tohum toprağa sarılmasaaçlık ölüme gebe analar çocuklarasabah olmazdı insan yarına inanmasa

VII

geçmiş yaratıyorken bağrında geleceğigünışığı siliyor yeryüzünden geceyinasıl doğarsa yaşam ölümün kendisindenyalan da emziriyor memesinde gerçeği

VIII

boyun eğmekten farksız bu kavgada yan çizmekhep zamana sığınmak hep yarını beklemekoysa malûmdur zaman bir devim içre vardırkoyulsa da karanlık yola çıkıla gerek

IX

gece biter miydi gün ateşler yakmasaydınesil sürer miydi can bedene akmasaydıvar etmektir en kutsal gerçeği var olmanındevran döner miydi kul emek katmasaydı