Şiir Sanatı

Şairim ben; ama şiiriKendisi olarak umursamam bile.Gece ırmağının taşıdığı yıldızÇirkinleşir göğe tırmanmak isterse.

Zaman damla damla eriyip gitmedeKarnım tok sütüne masallarınBen gerçek ve elle tutulan bir dünyayla beslenmekteyimGöğün köpükleridir yükselen üstünde o dünyanın

Girip yıkanasın diyedir kaynakOrada ürpertili ya da dingin sularBirbirlerine karışıp sarmaşırlarSevimli, akıllı şeyler konuşarak

Birtakım şairler- ırak olsunlar benden-Tepeden tırnağa çamur içindeYalandan bir sarhoşluğun imgelerini kusarakYolculuk etmedeler birinci mevki bir esrimede

Meyhaneler de ırak olsun bendenBen akla giderim ve daha öteye…Hiçbir şey ruhumu alçaltamazDalkavukluğa, ikiyüzlülüğe…

Sev, ye, uyu, iç: kendineÖlçü olarak evreni almalısın.Bizi yoksul ve tutsak kılanlaraBir zerresini bağışlamam yaşama hakkımın.

Hiçbir uzlaşmaya yanaşmadanMutlu olma hakkımı haykırırımKızarır yanaklarım tutkudanTutuşur ateşler içinde kanım.

Hiç kimse beni susmaya zorlayamazBilimdir bana omuz veren çünkü.Çağ beni koruyor, onun oğluyum benBeni düşünüyor sürerken sabanını köylü.

İşçinin içine doğan şey benimMekanik iki hareket arasındaŞu hırpani kılıklı delikanlıBeni bekliyor sinema kapılarında.

Ve benim yakıcı dizelerimiVurmaya kalkıştığında alçaklarYola çıkar kardeş tanklarGümbürdeyerek şiirlerimi

İnsan çocuk daha, bunu biliyorumAma büyümek istiyor, işte bu onun deliliği.Ebeveynleri sevgi ve akılOna göz kulak olsalar bari…

Çev: A. Behramoğlu