Attila İlhan

Zeynep Beni Bekle

zeynep beni bekle / gece ağaçlarınayağmur çiseliyorum / cam tozu su beyazıyalnızlığını mutlaka değiştireceğimbir yaprak halinde süzülüp saçlarınaeski teşrin'lerden / kederli kırmızızeynep beni bekle mutlaka döneceğimsöyle kim önleyebilir buluşmamızı

geceleyin ışıkları söndürdüğün zamanbenim şiir kitaplarından sızan aydınlıkelinde uyuyakaldığın heyecanlı romanpancurların çarpıldığı lodos gecelerirüzgârın değil benim / pencerendeki ıslıkher akşam koridordaki ayak sesleriyanlış çaldığını zannetiğin telefonzeynep beni bekle mutlaka geleceğimhem bu ne ilk ayrılığımız ne de son

pikapta eminağa acemaşirân saz semaisisokakta çocuklar saklambaç hırsız polishayat akıp gidiyor olsam da olmasam dasaati durmamalı ufak sorumluluklarınresmi bırakmadın ya / son çektiğin hangisibak mektuplar birikmiş yine masamdafakülteler açılacak bak bugün yarınzeynep beni bekle mutlaka geleceğimbaşladığımız filmi birlikte bitireceğiz

kim ne derse desin içimde delice bir his