Utanmak

su korkusuna uğradığım geceleryıldızsız gecelerıssız bir ova ıslığıyla kulaklarıma dolanartık ne bir tek satır yazıyorumne bir tek satır okuyorumherhangi bir kitaptangözlerim sonuna kadar karanlığa açılmış birdeniz feneri inat ve çalışkanlığıyla durup durupkırık sakallı bir dağ köylüsüne bakıyorumdamarları düğümlü kuvayı milliyeci ellerineve göz kapaklarının arkasındanbir yeraltı nehri gibi gizli gizli akandevler yorgunluğunautanıyorum