Tutuklunun Günlüğü'nden

/ salı gecesi /

kara bir balta buldu akşam vuracak noktayıhücreler doldu bir ıslık en yakın maçka tramvayıkim bırakmış yalnızlığıma bu hüzzâm şarkıyıkimin bu karanlık kimler sürgülemişler kapıyıinsan olan bağlar her koptuğu yerden yaşamayı

daktilolar camları bulutlu sorgu odalarındadidiklemez mi özgürlüğünü sansaryan hanı'ndaküflenir suyun bir bakır çalığı birikir ağzındakendini öldürmeyi belki bin kere tasarlarsın dabir kere aklından geçmez bitirmeden ölmek şarkıyı

gönlünde büyüttüğün o müthiş ünlem içindir kiseni kapattıkları öyle rezil o kadar çirkindir kiçıplak bir lâmba mısın dört duvar içindekine lâmbası/söndürülen bütün ilk gençliğindir kigözlerin zehirlense de suç sayarsın ağlamayı

görülmez dev böceklerdir sanki büyülü duyargalaruçaksavar ışıldakları gökyüzünde bir yanlış arartophane rıhtımı'nda acı acı gemiler kalkarhücreleri akşam olur haydut öfkeleri kaplarezerim sanırsın vurursan tek bir yumrukta dünyayı

tutanak 2

elektrik elletirler kıvılcım yalatırlartuzruhu damlatırlar kulak boşluğunaçekip alınlar kerpetenle tırnaklarını

öğrenmek istedikleri aslında bildikleridirgeceleri rüyalarına girip uykularını kaçıraninsanın insanı soyduğu derisini yüzdüğü

duruşma arası

(o varsa kırılır buzlu camları kışınanlamı yoğunlaşır anlamsız bir yaşayışıngerçi farkındayız adı belirsiz bir yanlışınacaba ben çok mu esmerim o çok mu sarışın

yansımaz oldu aydınlığı yüzüme haftalardıryazdıklarında bile gizli bir uzaklık vardıreylem bir dağıldı mı bütün boğazlar daralırben başka bir erkek olurum o başka bir kadın)

gereği düşünüldü

mahcup yaseminler son balkonların süsüözgürlük özlemleridir genişletir gönlümüzüsavcılar ağır sürgünlerden yankılansa da

bir yer gelir ki artık ne savunma içgüdüsüne heyecandır kalır ne de yürek üzüntüsüyalnız bir daktilo çıplak bir masada

toplumcularız karakollarda açtık gözümüzüverirse halklar verir tarihte hükmümüzügizle de yargılansak 3.ağırceza'da