Sisler Bulvarı

elinin arkasında güneş duruyorduaylardan kasımdı üşüyordukağacın biri bulvarda ölüyorduşehrin camları kaygısız gülüyorduher köşe başında öpüşüyorduk

sisler bulvarı'na akşam çökmüştüomuzlarımıza çoktan çökmüştükesik birer kol gibi yalnızdıkdağlarda ateşler yanmıyordudeniz fenerleri sönmüştübirbirimizin gözlerini arıyorduk

sisler bulvarı'nda seni kaybettimsokak lambaları öksürüyorduyukarda bulutlar yürüyorduterkedilmiş bir çocuk gibiydimdokunsanız ağlayacaktımyenikapı'da bir tren vardı

sisler bulvarı'nda öleceğimsol kasığımdan vuracaklarbulvar durağında düşeceğimgözlüklerim kırılacaklarsen rüyasını göreceksinçığlık çığlığa uyanacaksınsabah kapını çalacaklarelinden tutup getireceklerbeni görünce taş kesileceksinağlamayacaksın! ağlamayacaksın!

sisler bulvarı'ndan geçtim sırsıklamdııslak kaldırımlar parlıyordudurup dururken gözlerim dalıyordubir bardak şarapta kayboluyordumgece bekçilerine saati soruyordumevime gitmekten korkuyordumsisler boğazıma sarılmışlardı

bir gemi beni afrika'ya götürecekismi bilmiyorum ne olacakkazablanka'da bir gün kalacağımsisler bulvarı'nı hatırlayacağımkırmızı melek şarkısından bir satırlodos'tan bir satır yağmur'dan ikisenin kirpiklerinden bir satırsimsiyah bir satır hatırlayacağımseni hatırlatanın çenesini kıracağımlimanda vapurlar uğuldayacak

sisler bulvarı bir gece haykırmıştıağaçları yatıyordu yoksuldubütün yaprakları sararmıştıbütün bir sonbahar ağlamıştıağlayan sanki İstanbul'duöl desen belki ölecektimiçimde biber gibi bir kahırbütün şiirlerimi yakacaktımyalnızlık bana dokunuyordu

eğer sisler bulvarı olmasaeğer bu şehirde bu bulvar olmasasabah ezanında yağmur yağmasaşüphesiz bir delilik yapardımhiç kimse beni anlayamazdıon beş sene hüküm giyerdimdördüncü yılında kaçardımbelki kaçarken vururlardı

sisler bulvarı'ndan geçmediğin günsisler bulvarı öksüz ben öksüzümyağmurun altında yalnızımağzım elim yüzüm ıslanıyortren düdükleri iç içe giriyorlaraklımı fikrimi çeliyorlaraksaray'da ışıklar yanıyorsisler bulvarı ayaklanıyorartık kalbimi susturamıyorum