Attila İlhan

Ölmek Zamanı

dağılırdı saçlarınız yaz akşamıbatan güneşe karşı / kumralsusardınız ne de çok susardınızanlaşılması güç susmanızın anlamısanki bir bulmaca uzun bir sarmaluzadıkça sersem eder adamıo zaman sevmek değil ölmek zamanı

(uzak bir kız sisli mavi susarsaacılarla yüklüdür suskunluğuakıl almaz tehlikeler içerirhele hayatında bir sürgün varsakelepçe kuşlarının buz gibi uçuştuğuo siyah tren uğultularla gelirbütün üçüncü mevki cıgara dumanı)

bana susar bir hayalle konuşurdunuzhani fakülteden çıkarken vurmuşlardıkollarınızda ölen tıbbıyeli çocukbirbirinize nasıl da uymuştunuzsevginizde yüceltici birşeyler vardıkorku bulaşığı garip bir mutlulukbir filmi hatırlatan belki bir romanı

(uzak mavi kız dalgasız bir suah onun yalnızlığı benim yalnızlığımiçimizde gemiler ansızın yol kesiyoransızın beni de vururlar mı korkusuizlendiğini sanmak her gece adım adımşehrin karanlığında devriyeler geziyortelsizde cızırtılar / cinayet alarmı)

eflatun ve ıssız ağzınız bir muammasusardınız arkasında susmuşluğunuzuntekrar tekrar sizi duruşmaya çağırırlargeç vakte kalır sorgular bitmez amahapislik nedir ki / unutulmak asıl sorunseyreldikçe seyrelir istanbul'dan mektuplarne arayanı kalır gittikçe ne soranı

(baksa da beni görmüyor sanki yokumduymadığı açık anlattıklarımısessizliği kalabalık giremiyorumölüler kuşatılmış sağımı solumugeçmişte yaşıyor biliyorumbir anlatabilsem onsuz olamadığımıo zaman sevmek değil ölmek zamanı)