Attila İlhan

Maria Missakian

yüksekkaldırım'da bir akşammaria missakian'ı düşündümeğer kendimi bıraksamyağmur olabilirdim yağardım

kasım'da bir çınar olurdumyaprak yaprak dökülürdümkalbimi sıkı tutmasam

döküp saçıp boşaltsamiçimde yükselen şiirikaldırımlara döküp harcasamgözleri balıkçıl gözleridudaklarında tutup rüzgarımaria missakian adında birigelse göğsüne kapansam

gece gölgesine sokulsamgökyüzünde bulutlar büyüseleryağmuru dinlesem anlatsamşimşekler kırılıp dökülselerbizi sokoklarda bıraksalarleylekler üşüyüp gitselerdönüp arkalarına bakmadan

yine akşam oldu Attilâ İlhanüstelik yalnızsın sonbaharın yabancısıbelki paris'te maria missakianavuçlarında bir çarmıh acısıgizlice bir sefalet gecesiçocuğunu boğarmış gibi boğup paris'isana kaçmayı tasarlar her akşam