Attila İlhan

Korkunun Krallığı

geceleri bir ıslıkpenceremin altında birileribeni çağırıyorlar(yoksa yanılıyor muyum)koşup bakıyorum kimseler yoksarayburnu'nda sis düdüklerimektuplarım kayboluyor posta kutusundanbirileri çalıyor ama kimgeçen akşam yağmuru değiştirdileryumuşak başlamıştı tatlı ve ılıknasıl olduysa kestiremedimaz sonra sülfirik asitti gökten yağan(cam iplikleri halinde yağıyordeğdiği yeri eriterekduman duman)

biryerlere gidecek oluyorumardımda birilerihayal meyal varla yok arasıcigaralarını avuçlarında saklamışgözlerinde aynalı güneş gözlükleri(bilmem yanılıyor muyum)daha dün geceyarısıtelefonda birilerifakat konuşmuyorlarbir bubi tuzağı sessizliği hüküm sürüyortürlü olasılıklarla yüklüolağanüstü iribir o kadar da tehditkar(bilmem yanılıyor muyum)beni dehşete düşürmek istiyorlar

nasıl oluyor anlamıyorumgece yayın bitmiş televizyonu kapamışımekranda ansızın birilerikapalı demir bir kapı gibi suratlarıgözleri ateş saçıyorlargözlerinde tarifsiz bir hışımbıyıkları zifiri karanlıkele geçirebilirlerse beni öldürmekbesbelli maksatları(yanılıyor muyum neyim)yanlış bir mıknatıs fırtınası içindeyimşişe yeşili şerare atlamalarışurup kırmızısı çakıntılarsağım solum her tarafım elektrikkorkuyorumkorktuğumun bilincindeyimbirilerişalteri indirdi indirecekişim bitik