Hüzzam

beykoz'da bir balkonda alıngan bir ud buldularay buluta giriyor yıldızlarla doldu sularağaçlar mehtabı dağıtıyorlardı unutuldularölmekle sevmek hiç yakınlaşmamışlardı bu kadarinfilâk edebilirler dudak dudağa bir dokunsalaray buluta giriyor yıldızlarla doldu sular

uzak boğaz'daki udun gittikçe hüzzam dalgınlığıgecikmiş duygu depremlerinin usulca kımıldandığıinsanların ömürleri boyunca bilmeden yaşadığıen büyük sevgi ölmek midir içlerisıra taşıdığısevgiliden sevgiliye aktarıp asla anlayamadığıboğucu sevgi kementleri balta gibi tutkular

sevenler el koyar sevdiğine kısaca yok olmaktırsevdanda kendini kaybetmek sevdiğinde bulmaktırne o gerçektir ne sen aşk büyük bir avunmaktırne kadar görkemliyse o kadar hüsrana uğratıren iyisi bu belâya hiç tutulmamaktıro ağır yalnızlardır ki bu sayede kurtuldular