Attila İlhan

Her Sabah, Yanılmak! ..

sabah olmak her gece kolay mı sanırsınızbulutları dağıtıp güneş olarak doğmakdenizle gök arasında çiy yorgunu şehrekurşun kubbeleri buğulu minareleri ıslaksoğuk bir trenden inmiştiniz / yalnızdınız

bilmem kaçıncı defadır / yine yanılmıştınız

hiç uyumamıştınız / gözleriniz yanıyorduyolculuk sanki bitmemişti / birdenbirekendinizi vagonda unuttuğunuzu sandınızsanki katar soluk soluğa tırmanıyordudumanlı rampaları / bir kılıç gibi çıplaktiz çığlıklarıyla aydınlığı doğrayarak

bilmem kaçıncı defadır / yine yanıldınız

jilet mavisi bir kadın elinde purosudeğdiği yer açılıyor çok fena keskinkim olduğunu bilen yok / işin doğrusuyüzünü kaybetmiş aynalarda arıyorduamerikan bara tünemiş sek vodka içiyorgeçmişinden rusça bir şarkı arayaraksarhoş olmamak en büyük korkusu

bilmem kaçıncı defadır / yine yanıldınız

elbet en kötüsü sokaklarda tutuklanmakhani bir kere iki yanınızda iki sivil polisbeyoğlu'ndan çekilip nasıl koparılmıştınıznabız gibi vuran o kötü ve karanlık hisyakanızı hala bırakmadı asla bırakmayacak

bilmem kaçıncı defadır / yine yanıldınız