Büyük İstifham Üzerine

1. şimdi sen olsan...

ilk sonbahar yağmuruyla oturduk hayli dertleştikben camın önündeydim o arkasındaydısen izmir taraflarında uzakça bir yerdeydindünden bugüne çektiklerin eksilmedi dedi yağmur banaeksilmeyecek dedi bugünden yarınabir hiçliğin koynunda istifham gibi büyüyeceksinsual sorduğun herşey senden sual soracakbitirdim sandığın vakit başladığını göreceksınyağmurun altında insanlar biçimsizdilerşimdi sen olsan ortalık şenlenecektisanki birdenbire ışıklar yanacaktıoysa ben içimdeki kandili söndürecektim

2. gözlerimi kapasam

gözlerimi kapasamakşambir karanlığın dibinden gözlerin ağzıma bakıyorlarellerimi yüzümü yıldızlarla yıkayorumsaçların boynuma sarılıyorlargözlerimi kapasamsen boylu boyunca yanıbaşımdasındişlerinin arasında bembeyaz bir nilüferalevleri bile öpebilirmiş gibigüçlü ve gururlu ağzınbeni öptüğün zaman erkek seni öptüğüm zaman kadınyanıbaşımdasıngözlerimi kapasamsenin için bir mısra tasarlasambir renk düşünsembaşımı senin dizine koyduğumu uyuduğumu düşünsemçocuğunmuşum gibi saçlarımı okşadığınıkocanmışım gibi yakama çiçek taktığınıbir yağmur şehrin bütün seslerini öldürsesen ve ben günün yirmi dört saatını öldürsekboğazlasakellerin göğsüme girse avuçlayıp kalbimi koparsasımsıcak ben senin kanına girsemkalbine kurulup otursamgözlerimi kapasamrüzgârın kapıları derhal açılacakdağbaşlarının temkinli sessizliğiyle sonsuzluğu dinleyeceğizkendimizi inkâr edeceğizhele inkârımızı büsbütün inkâr edeceğizbütün münkirler günde beş vakit bizi inkâr edeceklerbir kibrit aydınlığında çatılmış kaşlarını göreceğimjiletle çizilmiş gibi keskininceiçimde kanlı bir ihtilâl kopacakdudakların bir akşam üstü dudaklarıma değincekadehim kırılacakmünkirlere müminlere küfredeceğim

3. iki elin kızıl kanda

sökülüpsalkım salkım leylekler gelirse ilkbahar olurkül mavinin yanına kirli sarı gelirsesonbaharsen benim yanıma gelirsenkıyamet olurbir damla gözyaşı okyanus boşluklarını doldurursenin gözyaşların beş kıtayı eritirlerhünerli ellerin yeni bir dünya yaratırlargözlerimden milyonlarca yıldız çoğaltırsınmilyonlarca defa bakabilmem içingeceleri sana bir saniyedeparmaklarımdan istifhamlar çoğaltırsınher ağacın dalına bir istifham asarsınölüme mahkûm eder beni asarsınben tutar seni asarımkaranlıkta kalmış çocuklara dönerizartık ben diye bir şey kalmamıştırsen diye bir şey yokturhiç gelmemişe dönerizkorkarızgözlerine baktığım zamansonsuzluğu görebilmeliyimparmaklarım dudaklarında dolaşırkensonsuzluğa dokunmalıkonuştuğun zamansonsuzluğun sesini dinlemeliyimbir istifham gibi eğilipseni bir istifham gibi öpmeliyimelimden ne gelirse yapmalıyımbir tevrat bir incil bırakmalıyımbeni bir dağ başına koymalılarbaşıma bir dağ koymalılaranama avradıma sövmelilersen duymalısıniki elin kızıl kanda olsagelmelisin

4. sen olmadığın vakit

sen olmadığın vakit büyük yalnızlığım vardalgaların kendilerini taştan taşa vurmalarısonbahar yıldızlarının sessiz sedasız çırpınmalarıve büyük yalnızlığım varbiliyorsun hani orüzgârın gözüne karanlık bir yelken gibi açtığımiçimsıra vahşi bir kadın gibi taşıdığım yalnızlığımsen olmadığın vakit o denizdeşarabım tuzlu bir lezzet kazanıyoravuçlarımda bir ateş yanıyorbir çift insan gözühırsızı iti uğursuzuköpek gözü toz ve toprakbir kadeh quantro bir kadeh rom bir kadeh yağmuravuçlarımda ve çırılçıplaksen olmadığın vakit ben de olmuyorumo denizde gördüğüm senbenim için bir şarkı söyleyecektinhazırdın gitarını bir çocuk gibi dizlerine yatırdınkanada'lı üç tayfa tezgâhın içine girdilerkaranlık kıllı kollarıyla şarkının içine girdilerkavga çıktı birbirinin çenesini kırdılaro denizde gördüğüm senbenim için bir şarkı söyleyecektinağlayacaktıngörecektimsıradan bir şarkı söyleyecektinkanada'lı tayfalar kahrolup öleceklerdiben de ölecektim

5. değil mi ki...

şehrin üstünde tozlu bir ay silkinmektedirmevsim yaz olmuş sonbahar olmuş ne umurumdeğil mi ki o büyük istifham üzerindeyizbirbirimizi seviyoruz ve sevgimizden şüphe ediyoruz