Attila İlhan

Bir Üç Beş

desen ki denizin tuzuçiğ düşmüş kadife donlu patlıcanlardesen ki kendilerinden karga çığlılarıyla kaçanlaren fakiri en zengini çirkini ve orospususeni unutmuş olsunsen ki üşümüş gökte o yalnız bulutsunkıskanmadığın cömert bir maviliğin ortasında obildiğin yalnızlığın ellerinden tutmuşsundesen ki unutulmuşsun

denizler kızılca kıyamet akıp geçiyorzamana karşı geliyorsunbir üç ve beş leylekler artık gittişimdi seni artık karanlıkta bir liman çekiyorunutulduğun unutulmadığın bilinmediğin bir limanbir üç ve beş derken şişede rom bittisen yaşamaya başladığın zaman

üşümüş gökte o yalnız bulutkendini hic yerinde hissetmiyeceksinkeyif seninistersen talihini billur akıntılarla bir tutellerini göğsüne kavuşturdoğu batı kuzey güney diyerekkoşturbir üç ve beş istersen rom kadehleri gibinasıl ki unutulmuşsundevrilve bitir maceranı