Attila İlhan

Bela Çiçeği

Alsancak garı'na devrildilerGece garın saati bela çiçeğiHiçbir şeyin farkında değildilerKalleş bir titreme aldı erkeğiElleri yırtılmıştı kelepçeliydilerÇantasını karısı taşıyordu

Hiç kimse tanımıyordu kimdilerGece garın saati bela çiçeğiÜçüncü mevki bir vagona bindilerAnlaşıldı erkeğin gideceğiBir şeyden vazgeçmiş gibiydilerBir türlü karısına bakamıyordu

Ayaküstü birer bafra içtilerGece garın saati bela çiçeğiŞimdiden bir yalnızlık içindeydilerKaranlık gelmişi geleceğiBirdenbire sapsarı kesildilerVagonlar usul usul kımıldıyordu