Attila İlhan

Allende Allende

Allende Allende

ölüm birden boşalmasıdır insanın kendisindengizli titreşimler uçar belki boşlukta sesinden

güneş vurunca parıldar görünmez ayak izleri kibeyhude korularda eski bir yaz gezmesinden

solgun bir gülümseme hani ay büyürken görünüraynalarda bırakılmış nice yüz birikintisinden

artık hiç olmasa da sonbahar penceresinde ocamların buğulanması her akşam nefesinden

kimsesiz bahçelerde besbelli yalnız dolaştığırüzgârsız akşamüstleri yaprakların ürpermesinden

duyulur ardında bıraktığı hayallerin gürültüsüsinsi bir deprem gibi camları titretmesinden

masasına gelip gittiği açıkça anlaşılırdaktilosu çalışmasa da şeridinin eskimesinden

durduğu yerde patlaması mürekkep hokkalarınınömrünce biriktirdiği sosyalist öfkesinden

ne kadar yok etse ölüm vuruşu göklerde yankılanankocaman bir yürek kalır şili'nin allende'sinden