Yenişehir'de Bir Öğle Vakti

-Sevgi Soysal'ın anısına-

Çınarlar, akasyalar, kestane ağaçlarıDallarına serçeler konardıCemreler erken düşerdiBoşanırdı kırkikindi yağmurlarıAtatürk Bulvarı aşk kokardı.

Ne hoştu akşam çıkışlarıAğır bir ırmak gibi akardı insanlar Bulvar'daŞimdi telaşlı koşuşturmalar almışO canlı kalabalıkların yeriniEski tadı yokKızılay'da yürümenin.

Ne sevgililerin buluştuğu pasteneler kaldıNe eski çay bahçeleri, kahveler, sinemalarNe "Yankee Go Home! " çığlıkları duyuluyor artıkNe "Kahrolsun ABD Emperyalizmi! "Günaşırı kırılmıyor Amerikan Haberler Merkezi'nin camlarıConiler hoşnut yaşamından!

Şerafettin Atalay'la bir öğle vaktiTurlamıştık Sıhhiye-Bakanlıklar arasındaBaşımızda kavak yelleriİçimizde olmadık hınzırlıklarKoşturmuştuk peşimizden toplum polislerini"Fruko"larla köşe kapmaca oynamanın keyfini çıkararakO bizim mangal yürekli il başkanımızla.

Sonra evinin önünde öldürdüler onuAmasya'da hain bir pusuda…

Nerde şimdi aşklarımın ve kavgalarımın başkentiSokaklarında kol kola yürüdüğüm güzel insanlar?O gözü kara sosyalist militanlarKaloriferci Abbas, Çöpçü Cemal, Fukara TahirÜmran Baran, Şükran Deriş, Ayı Atilla…

Ne kaldı geriye "555 K" günlerindenIslıkla söylenen türkülerden68'lilerden?

Ne kaldı söyleyin ne kaldıHavuzlar, fıskıyeler dışındaZincire vurulmuş Ankara'da?

Başkent taşkent oluyor daKimsenin kılı kıpırdamıyorKuşatma altındayız sankiYayılıyor karanlığın gölgesi.

Görüyorum zaman zamanO günlerden arta kalanAk saçlı delikanlılarıYorgun bedenleriyle geçiyorlar Bulvar'danYüreklerinde isyan ateşleri.

Diyorum ki iş başa düştü yineSevgi'yi de alıp yanımıza"Yenişehir'de Bir Öğle Vakti"Yeniden girelim kol kolaKırmak için bu zincirleri!